JAK PRZYGOTOWAĆ DZIECKO DO SZKOŁY?

 

Materiały dla rodziców

 

  ,,Więcej jest wart człowiek,

który książki czyta, niż nie czytający.

Wiele wart, kto rozumie co czyta.

Najwięcej wart, kto postępuje według tego,

co w rozumnych książkach wyczytał.”

 

Każde z rodziców zastanawia się, czy jego dziecko będzie dobrze się uczyło i czuło w szkole, czy sprosta stawianym wymaganiom.

Jaka jest rola rodziców, gdy dziecko idzie do szkoły?

Otóż rodzice mają istotną rolę w przygotowaniu dziecka do nauki szkolnej. Rodzina jest nierozłączną częścią systemu wychowania. Zadania rodziców polegają na:

 

·        Dbałości o zdrowie fizyczne dziecka- prawidłowa postawa, ogólna sprawność ruchowa i manualna.

 Rozwijanie sprawności manualnej ma wpływ na naukę pisania, dlatego tak ważne są zadania typu: wycinanki według wyrysowanych wzorów, zamalowywanie prostych kształtów( kolorowanki ), lepienie z plasteliny, rysowanie szlaczków itp.

 

·        Kształtowaniu prawidłowej wymowy, rozwoju słownictwa poprzez rozmowy, częsty kontakt z dzieckiem, wspólne spacery, podczas których należy zwracać uwagę dziecka na otaczające nas zjawiska, określając np. które drzewo jest wyższe, które niższe; czy sklep jest z prawej, czy z lewej strony; podaj to co leży na górze, na lewo, prawo; przynieś tyle łyżek, ile nas jest; załóż zielony sweterek i białą koszulkę.itp.

 

W ten sposób prowadzone rozmowy i wydawane polecenia pozwalają na przyswajanie i utrwalanie pojęć, rozwijają logiczne myślenie. Zasób wiadomości powiększa się u dziecka także przez informacje uzyskiwane od dorosłych.

 

JAK POMÓC DZIECKU W NAUCE CZYTANIA

 

·        Kiedy dziecko już literuje, ćwiczymy z nim czytanie sylabami. Pomocą może tu być zaznaczanie sylaby łukiem lub kolorem

 

domek

 


domek

 

·        Gdy dziecko opanuje umiejętność czytania sylabami, dążymy do tego, aby odczytywało wyrazy w całości. Można przy tym wyraz rozciągać tak, jakby się go trochę śpiewało. Nazywa się to czytaniem ze śpiewem. Czytamy razem z dzieckiem, jednak głos dorosłego musi być cichutki. Czytanie takie powinno trwać około 10 minut, ale trzeba je ćwiczyć codziennie.

 

·        W miarę uzyskiwania wprawy w czytaniu- głos dorosłego stopniowo zanika, a śpiewne przeciąganie ulega skróceniu.

 

·        Jeśli dziecko potrafi już czytać samodzielnie, chociaż jeszcze nie całkiem poprawnie, pamiętamy, aby cały czas śledzić czytany tekst i poprawiać błędy. Rodzice pilnują , aby dziecko czytało dokładnie, całymi wyrazami przestrzegając przecinków i kropek. Jeśli nikt nie poprawi jego błędów to błędy te będą się utrwalać.

 

·        Często dziecko mając zadany do nauki czytania krótki tekst uczy się go na pamięć, aby  sprawdzić czy dobrze czyta możemy zastosować czytanie z ,,okienkiem”, które dostosowujemy do wysokości druku.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


·        W czasie czytania dziecko powinno posługiwać się zakładką, którą przesuwa pod czytanym tekstem.

·        Wyższym etapem jest dążenie do umiejętności czytania ze zrozumieniem. Dziecko czyta najpierw głośno, następnie opowiada przeczytaną treść. W późniejszej fazie czyta tekst po cichu i opowiada treść.

 

Pamiętajmy, że zawsze po każdym czytaniu dziecko powinno opowiedzieć co przeczytało. Jeśli opowiada niedokładnie, albo tylko częściowo - pomagamy mu odpowiednio postawionymi pytaniami. Jeżeli mimo tego nie rozumie- powinno przeczytać tekst jeszcze raz.

·        Wyrabianiu umiejętności słuchania, koncentracji uwagi poprzez polecenie wykonywania drobnych zajęć wymagających uwagi i żądanie, aby dziecko zaczętą pracę zawsze kończyło.

 

·        Wyrabianiu umiejętności spostrzegania istotnych szczegółów, analizowania i syntetyzowania poprzez gry i zabawy z dzieckiem ćwiczące wymienione czynności np. gry kostkowe, domino, historyjki obrazkowe, układanki z klocków, puzzle, krzyżówki, rebusy itp.

 

·        Nauczeniu dbałości o zabawki, przybory, pomoce szkolne poprzez przyzwyczajanie do utrzymywania porządków w zabawkach, teczce, piórniku.

 

·        Przygotowaniu do samodzielności i odpowiedzialności w codziennych czynnościach typu pakowanie tornistra, wiązanie sznurowadeł, ostrzenie kredek.

 

·        Stworzeniu odpowiednich warunków do odrabiania lekcji: zapewnienie dziecku spokoju, miejsca do odrabiania lekcji, uregulowanie trybu życia- spacery, sen, posiłki.

 

·        Zainteresowaniu dziecka nauką . Częstym błędem wychowawczym jest straszenie dziecka szkołą. Nie można dopuścić do tego, aby dziecko traktowało szkołę jako przykry obowiązek. Nie wolno zapomnieć, że 7-latek wstępujący do szkoły staje się uczniem, ale nie przestaje być 7-letnim dzieckiem, dlatego należy pozwolić dziecku na zabawę, gdyż ona stanowi istotę jego działalności- dziecko uczy się również poprzez zabawę.

 

 

Opracowały:

mgr Anna Bronowicka

mgr Justyna Gojka

                                                                           mgr Katarzyna Naczk

 

 

Prawa autorskie zastrzeżone