Józef Teodor Konrad Korzeniowski
Joseph Conrad
1857 – 1924

    Józef Konrad Korzeniowski urodził się 03. XII. 1857 r. w Bedryczowie – ziemi polskiej pod zaborem rosyjskim. Wywodził się z rodziny szlacheckiej. Jego ojciec, Apollo Nałęcz Korzeniowski był pisarzem i działaczem niepodległościowym.
    Za działalność zmierzającą do odzyskania przez Polskę niepodległości, ojciec Józefa został zesłany do Rosji. Towarzyszyła mu żona i syn. Matka przyszłego pisarza zmarła, gdy ten miał zaledwie 7 lat, ojciec osierocił go cztery lata później.  Jego wuj, Tadeusz Borowski, zdołał go wówczas ściągnąć z Rosji do Krakowa, gdzie przyszły pisarz wychowywał się pod jego opieką.  Jako dziecko przepadał za czytaniem książek, marzył o dalekich wyprawach.
    W roku 1874, z pomocą wuja udało mu się wyemigrować do Marsylii, gdzie rozpoczął marynarską służbę na statkach francuskich. Następnie zaciągnął się na brytyjski statek Mavis i w roku 1878 wylądował w Anglii.
    W 1879 roku wyruszył do Australii, później pływał po Morzu Śródziemnym i do Indii Zachodnich. Wkrótce zdał egzamin na młodszego oficera i pełniąc tę funkcję ponownie popłynął do Australii w roku 1881. Był drugim oficerem na statku Palestine. W 1884 roku uzyskał dyplom pierwszego oficera, w dwa lata później otrzymał obywatelstwo brytyjskie i zdał egzamin na kapitana. W 1888 roku objął dowództwo statku Otago. Przygoda z Otago trwała 14 miesięcy. Po powrocie do Anglii jeszcze przez dwa lata pływał jako pierwszy oficer na pasażerskim Torrens.
    Na skutek choroby musiał zrezygnować ze służby na morzu i w roku 1894 osiadł na stałe w Anglii. W rok później zaczął publikować swoje pierwsze próby pisarskie, podpisując się jako Joseph Conrad. Nigdy oficjalnie nie zmienił nazwiska, a pseudonim przyjął dopiero w 1895 roku, kiedy ogłosił swoja pierwszą powieść Szaleństwo Almayera. 
    Do najwybitniejszych powieści należą: Murzyn z załogi „Narcyza (1897 r.)”, Lord Jim (1900 r.), Jądro ciemnosci (1902 r.), Tajfun (1902 r.), Zwycięstwo (1915 r.), Smuga cienia (1917 r.).
    Niemal wszystkie powieści Conrada podejmują tematykę morską i oparte są na jego własnych przeżyciach z żeglugi po morzach niemal całego świata. Z prawdziwym mistrzostwem opisywał zmagania człowieka z morzem, wykazując zrozumienie istoty ludzkich słabości i ich przezwyciężania. Swoją postawą symbolizował etos ludzi morza. Kwestia honoru, odpowiedzialności wobec siebie i społeczeństwo, to problemy natury moralnej będące najwyższymi wartościami.
    Swoje życie zakończył 3 VIII 1924 roku w Bishopsbourne pod Canterbury w Anglii, ale motto życiowe tego wielkiego pisarza i podróżnika, obywatela Europy i świata ...„Iść za marzeniem i znowu iść za marzeniem – i tak – zawsze usque ad finem...” może być drogowskazem dla każdego pokolenia Polaków.

Cytaty

Iść za marzeniem i znowu iść za marzeniem -  tak - ewig - usque ad finem [wiecznie - aż do końca].

Poczucie bezpieczeństwa, nawet najbardziej usprawiedliwione, jest złym doradcą.

Sztuka to wielkie ucho i wielkie oko świata.

Tylko praca daje okazję odkryć nam nas samych, pokazać to, czym naprawdę jesteśmy, a nie tylko to, na co wyglądamy.

Życie jest ciągle walką, a pokój jest tylko owocem zwycięstwa.