Zespół Szkół Ogólnokształcących
II Liceum Ogólnokształcące w Rumi
im. Józefa Konrada Korzeniowskiego

 
   SPORT

 

 

 

 

WYGRALIŚMY!

Przejdź do galerii  sport

 

Reprezentacja naszej szkoły w piłce siatkowej wygrała dziś podczas wydarzenia: 65 setów na 65-lecie miasta Rumi. Dziewczyny pokazały na co ich stać i wygrały z drużyną która trenuje w  Gdyni. Dziękujemy za super pracę i mecz, a także dziękujemy pani Alinie Treder za kibicowanie i skonstruowanie dobrej drużyny.

 

 

 

 

[#2185]  am, 02.12.2019 10:28 
   Uroczysty apel

Uroczysty apel na 101 – lecie Niepodległej

Przejdź do galerii  apel 11.11

 

11 listopada 1918 r. Polska odzyskała NIEPODLEGŁOŚĆ. Spotkaliśmy się powtórnie na uroczystej akademii i z ogromnym wzruszeniem wzięliśmy udział w tak ważnej lekcji historii, którą poprowadziła klasa I c pod opieką pani Anny Wiśniewskiej i pana Jana Skałbani. Cała społeczność szkolna dziękuje za występ.

 

[#2184]  am, 02.12.2019 10:22 
   101 – lecie Niepodległej

101 – lecie Niepodległej

11 listopada 1918 r. Polska odzyskał NIEPODLEGŁOŚĆ. Dziś o godzinie 11. 11. w całej Polsce, we wszystkich polskich szkołach zabrzmiał MAZUREK DĄBROWSKIEGO. W naszej szkole również wspólnie zaśpiewaliśmy HYMN POLSKI. Słowa hymnu – nazwanego pieśnią  Legionów Polskich we Włoszech, którego tekst napisał Józef Wybicki, zabrzmiały w naszej szkole wybitnie.  

[#2183]  am, 02.12.2019 10:14 
   SPOTKANIE WOLONTARIUSZY Z BURMISTRZEM

 

SPOTKANIE WOLONTARIUSZY Z BURMISTRZEM

 

W dniu 20 listopada b. r. gościliśmy w szkole pana Piotra Wittbrodt, wiceburmistrza Rumi, który podziękował wolontariuszom za wzorową postawę i pomoc w organizacji obchodów 101 rocznicy odzyskania niepodległości przez Polskę, które odbyły się 11 listopada w Rumi.

 

 

 

[#2182]  am, 02.12.2019 10:08 
   TEG na lekcjach przyrody

Tydzień Edukacji Globalnej na lekcjach przyrody

 

W ramach Tygodnia Edukacji Globalnej 18 – 22 listopada, odbywającego się w tym roku pod hasłem „Pobudka! To ostatni dzwonek dla klimatu” uczniowie klas drugich i trzecich liceum, w ramach przedmiotu przyroda, poruszyli wiele kwestii mających duży, negatywny wpływ na naszą planetę. Wśród nich znalazły się nie tylko zmiany klimatyczne, ale również wszechobecny plastik. Młodzież obejrzała filmy pt. „Home; S.O.S. dla Ziemi” oraz „Plastikowa planeta”, które były inspiracją do dyskusji. Napisała też prace, w których zamieściła swoje spostrzeżenia, wnioski, przemyślenia, propozycje rozwiązań. Jednym z tematów prac był scenariusz do filmu katastroficznego, na którego fabułę ogromny wpływ ma zmieniający się klimat. Inną propozycją było przeprowadzenie wywiadu z urzędnikiem państwowym na temat gospodarki odpadami, w szczególności plastikiem. Można było także napisać o tym, jak wyobrażamy sobie naszą planetę za 100 lat, używając dowolnej formy literackiej, opowiadania, wiersza, eseju. Najlepsze prace zostaną wkrótce opublikowane. 

 

Anna Młodzikowska - Zachar

 Prace uczniów:

Ziemia, 100 lat później

W skutek roztopienia lodowca w 2050r zostały zalane Wyspa św. Heleny, Madagaskar, Tasmania, część Australii. Niektórym ludziom udało się uciec z zagrożonych osad. Większość nawet nie wyobrażała sobie tsunami które zatopiło wszystko, co znali. Ocaleni postanowili stworzyć Związek Ocalonych, który sfinansował badania mające przeciwdziałać topieniu się lodowców, przez które zginęli ich bliscy. Badania pochłonęły pół wieku. Badacze odkryli, że jedyną szansą na ocalenie ludzkości jest maszyna, która zatrzymywałaby przedostawanie się dwutlenku węgla do atmosfery. Dlatego ONZ wraz ze Związkiem Ocalonych sfinansowały budowę tej maszyny, a ONZ zapowiedziało, że rządy wszystkich państw członkowskich będą musiały zainstalować w każdym domu, w każdym kraju to urządzenie. Zaraz się okaże czy klimat został ocalony.

Aleksander Borowski kl. III a

Ziemia za 100 lat

 

13. 06. 2040 r.

 

Dzisiejszego dnia byłem wraz z żoną zmuszony do opuszczenia naszego rodzinnego domu. Przez ostatnie tygodnie ulewom zdawało się nie być końca. Rzeki i jeziora zaczęły wylewać, studzienki nie dawały rady tak ogromnej ilości wody. Wszelkie budynki znajdujące się na niższych terenach zostały zalane. Powodzie dotarły w końcu nawet do naszego domu. Nie mieliśmy wyboru i wraz z innymi ofiarami powodzi zostaliśmy wywiezieni w wielkich busach na wyższe tereny Polski. Nie wiemy gdzie nas wiozą, wojskowi nie są zbyt rozmowni. Mamy nadzieje, że warunki będą dobre dla mnie i mojej żony.

 

 

13. 08. 2050 r.

 

Temperatury osiągają apogeum. Od miesiąca temperatura nie spada poniżej 45ºC lecz nadal rośnie. Pożary są na porządku dziennym, lasów i jakiejkolwiek zieleni nie ma już śladu. Brakuje wody i pożywienia. Dzięki temu, że jestem lekarzem, władzom wydaję się być wystarczajaco pożytecznym społeczeństwu, więc moja rodzina jako jedna z nielicznych została umieszczona w klimatyzowanych placówkach. Miliony ludzi zostało pozbawione domów oraz straciło życie. W mediach nic nie mówią, ale wydaje mi się, że jest to prawdopodobnie ocieplenie klimatu. Dopiero teraz dociera do mnie, że my jako ludzie zniszczyliśmy naszą planetę, a ona mści się teraz na nas. Nie ma dla nas ratunku…

 

 

13. 05. 2070 r.

 

To już ten moment. Moment, w którym nie możemy wychodzić na dwór bez odpowiednich kombinezonów oraz masek filtrujących powietrze. Smog wygrał. Nie ma już obszarów gdzie znajduje się czyste powietrze. Rząd i jakiekolwiek władze nie mają już racji bytu. Nastąpiła anarchia, każdy przejmuję się sobą i walczy o przetrwanie. Skryliśmy się w bunkrze mojego już dawno zmarłego wujka, który był prepersem. Dawniej moja rodzina uważała, że był wariatem. Teraz tak naprawdę to dzięki niemu moja rodzina jest w stanie przerwać. Gdyby nie ten bunkier moja żona nie byłaby w stanie urodzić wczoraj mojego cudownego syna. Okropnie smuci mnie to, że nie będzie on w stanie już nigdy zobaczyć jak piękny był kiedyś świat. 

13. 12. 2100 r.

 

Ludzie przestali już liczyć czas, dni, miesiące… Wydaje mi się, że mam juz około 80 lat. Nie jestem do końca pewny, wiem tylko to, że nie jestem w stanie już opiekować się moją rodziną. To na mojego syna spadł ten ciężar wychodzenia na powierzchnię i szukania jakichkolwiek zasobów. Przez ostatnie lata zbieraliśmy zapasy. Nie mogąc już z racji wieku wychodzić na powierzchnię zająłem się badaniami. Przez 10 lat zauważyłem znaczny spadek temperatur. Obliczyłem, że temperatura spada o tyle samo. O 5 co miesiąc. Zapasy były niezbędne gdyż widziałem, że w końcu nastąpi ten moment gdy nie będziemy w stanie stąd wyjść. Miałem racje, temperatura w tym momencie wynosi -40. Osoba bez odpowiedniego ubioru nie przeżyje w takich warunkach. Czuję, że powoli umieram.. Nie boję się śmierci, boję się jednak zostawić moją rodzinę samą. Wiem, że mój ukochany syn zajmie się swoją mamą. Jeżeli którakolwiek osoba z mojej rodziny znajdzie ten dziennik, chcę żebyście wiedzieli, że was kocham.

 

13. 05. 2120 r.

 

10 lat temu pochowałem moją matkę obok ojca, znalazłem u niej pod łóżkiem ten dziennik. Najwidoczniej nie chciała mi o nim powiedzieć. Póki będę wstanie dokończę prowadzenie notatek mojego taty. Czuję, że niedługo na naszej planecie, a raczej tym co z niej jeszcze zostało nie będzie juz nikogo ani niczego. Katastrofy żywiołowe takie jak huragany czy trzęsienia ziemi są na porządku dziennym. Od przeniesienia się do bunkra około 50 lat temu nie widziałem żadnego człowieka, czuję że tracę zmysły.

  

13. 08. 2150 r.

  

Nie zostało już nic. Czasem zastanawiam się czy nie jestem przypadkiem ostatnim człowiekiem na Ziemi.  Tak właściwie to do czasu. Powoli umieram, już sam nie wiem czy ze starości czy z braku jakichkolwiek zasobów. Piszę ten ostatni już podejrzewam wpis w wieku 80 lat. Ostatnimi myślami jakimi krążą mi w głowie przed śmiercią są opowiadania mojego ojca o Ziemi. Ziemi którą pamiętał z czasów młodości. Pełnej rzeczy, których nigdy nie widziałem. Zieleni i drzew, różnego rodzaju zwierząt. Te rzeczy mogę sobie tylko wyobrazić jak wyglądały bo przecież nigdy ich nie widziałem. To niesamowite jak Ziemia wyglądała i jak funkcjonowali na niej ludzie ponad 100 lat temu. Zastanawia mnie to, czy jakby ludzie tyledziesiąt lat temu wiedzieli jak będzie wyglądać przyszłość postaraliby się ochronić planetę, która była ich domem? Odpowiedzi na to pytanie jenak nigdy nie otrzymam. Taką śmierć zapewnili mi moi przodkowie. Umieram samemu, w bunkrze nigdy nie widząc tak zwanego „drzewa”.

Liwia Bartz i Marek Langa kl. III a

 

[#2172]  am, 22.11.2019 14:46 
   Projekt

Projekt "Godziny wychowawcze ze światem"

 

Przejdź do galerii  gddw

Uczniowie klasy 7D Szkoły Podstawowej nr 9 w Rumi i klasy 2A II Liceum Ogólnokształcącego w Rumi w roku szkolnym 2019/2020 biorą udział w projekcie edukacyjnym „Godziny wychowawcze ze światem” realizowanym w ramach programu Polskiej Akcji Humanitarnej. Szkolnymi opiekunami projektu są: nauczyciel języka niemieckiego Marta Bartoszewska i nauczyciel języka polskiego Paulina Osak. W ramach projektu uczniowie uczestniczą w godzinach wychowawczych związanych z edukacją globalną, a także angażują się w różnorodne działania mające na celu poszerzenie ich świadomości w tym zakresie.

Uczniowie włączyli się w Tydzień Edukacji Globalnej, aby uświadomić swoim koleżankom i kolegom, że żyjemy w globalnym świecie, w którym nasze życie nieodwracalnie powiązane jest z życiem reszty planety i nie możemy uniknąć tych współzależności, choć często trudno nam je zrozumieć. Uczestnicy projektu wybrali cytaty osób, dla których ochrona środowiska nie jest obojętna, a następnie przygotowali plakaty o tematyce ekologicznej, które powiesili na szkolnym korytarzu. Chcieli zwrócić uwagę, że to człowiek jest odpowiedzialny za planetę i jego codzienne wybory mogą poprawić jakość życia. Ponadto uczniowie przygotowali prezentację Power Point oraz nagrali film edukacyjny. Działania te miały ukazywać, że nasze codzienne nawyki mogą wpłynąć na ochronę naszej planety. Powinniśmy poczuć się bardziej odpowiedzialni za swoje codzienne wybory i zachowania, które wpływają również na ludzi w innych częściach świata.

 Paulina Osak i Marta Bartoszewska

 

[#2171]  am, 22.11.2019 10:40 
   TEG na lekcjach języka niemieckiego

 

Tydzień Edukacji Globalnej na lekcjach języka niemieckiego

Przejdź do galerii  Teg 1

Podczas tegorocznego tygodnia edukacji globalnej pod hasłem "Obudźmy się! To ostatni dzwonek dla klimatu!" uczniowie na lekcjach języka niemieckiego zgłębiali swoją wiedzę na temat ochrony środowiska. Poznali piosenkę "Sie will deine Liebe (SOS)", która przypomina, że planeta Ziemia czeka na naszą pomoc. Ziemia jest zanieczyszczona spalinami, odpadami oraz przemysłem. Jedynie człowiek może zmienić jej los. Z pomocą aplikacji learning apps uczniowie przypomnieli sobie zasady segregowania śmieci, poszerzając słownictwo związane z ochroną środowiska. https://learningapps.org/view33978 https://learningapps.org/5793288 https://learningapps.org/4205831 https://learningapps.org/view1518600

Ponadto uczniowie wykonali quiz aby sprawdzić czy żyją ekologicznie oraz otrzymali poradę w jaki sposób żyć aby być bardzie eko. https://www.goethe.de/de/spr/unt/ver/co2.html Aby podsumować dyskusję na temat ochrony środowiska uczniowie dokonywali wyborów związanych z codziennym użytkowaniem sprzętów gospodarstwa domowego oraz zakupami produktów.

https://www.goethe.de/de/spr/unt/ver/tdo.html

 

nauczyciele języka niemieckiego

Katarzyna Jungiewicz

Patrycja Jasińska

Marta Bartoszewska

[#2170]  am, 22.11.2019 10:34 
   Projekt "Godziny wychowawcze ze światem"

Uczniowie klasy 7D Szkoły Podstawowej nr 9 w Rumi i klasy 2A II Liceum Ogólnokształcącego w Rumi w roku szkolnym 2019/2020 biorą udział w projekcie edukacyjnym „Godziny wychowawcze ze światem” realizowanym w ramach programu Polskiej Akcji Humanitarnej. Szkolnymi opiekunami projektu są: nauczyciel języka niemieckiego Marta Bartoszewska i nauczyciel języka polskiego Paulina Osak. W ramach projektu uczniowie uczestniczą w godzinach wychowawczych związanych z edukacją globalną, a także angażują się w różnorodne działania mające na celu poszerzenie ich świadomości w tym zakresie. Uczniowie włączyli się w Tydzień Edukacji Globalnej, aby uświadomić swoim koleżankom i kolegom, że żyjemy w globalnym świecie, w którym nasze życie nieodwracalnie powiązane jest z życiem reszty planety i nie możemy uniknąć tych współzależności, choć często trudno nam je zrozumieć. Uczestnicy projektu wybrali cytaty osób, dla których ochrona środowiska nie jest obojętna, a następnie przygotowali plakaty o tematyce ekologicznej, które powiesili na szkolnym korytarzu. Chcieli zwrócić uwagę, że to człowiek jest odpowiedzialny za planetę i jego codzienne wybory mogą poprawić jakość życia. Ponadto uczniowie przygotowali prezentację Power Point oraz nagrali film edukacyjny. Działania te miały ukazywać, że nasze codzienne nawyki mogą wpłynąć na ochronę naszej planety. Powinniśmy poczuć się bardziej odpowiedzialni za swoje codzienne wybory i zachowania, które wpływają również na ludzi w innych częściach świata.

Przejdź do galerii  Projekt

Paulina Osak i Marta Bartoszewska

[#2169]  jk, 21.11.2019 15:19 
   Erasmus+

Rumunia kraina hrabiego Drakuli

Przejdź do galerii  Rumunia

W ramach projektu Erasmus+ „Teaching in the digital age”, młodzież II LO i uczniowie SP 9 zawitali do kraju hrabiego Drakuli, Rumunii. 7 października, w poniedziałek zostaliśmy oficjalnie powitani przez dyrektora szkoły National College George Cosbuc w Nasaud, miejscowości położonej na styku dawnej granicy Imperium Habsburgów i terenów Osmańskich. Uczniowie w trakcie spotkania prezentowali swoją szkołę, miasto i kraj. Podczas warsztatów prowadzonych przez profesora Simiona Strugara tworzyli materiały konieczne do realizacji projektu dotyczącego cyberbezpieczeństwa, a szkolny zespół robotyki „Cyber Soul” pokazał, jak działa stworzony przez nich robot Stelian. Oprócz zajęć w grupach młodzież uczestniczyła w wycieczkach po Transylwanii (Siedmiogród). To z tej właśnie krainy pochodził nasz król Stefan Batory. O wszystko co posiadał musiał zawalczyć sam. Podczas wycieczek trafiliśmy do sześciu średniowiecznych cerkwi klasztornych zlokalizowanych w rejonie Bukowina, wpisanych na listę światowego dziedzictwa UNESCO i do muzeum ręcznie malowanych jajek. Na tych terenach narodziła się legenda o hrabim Drakuli. Jedną udało nam się zwiedzić. Pozostałe dni upłynęły nam na rozgrywkach sportowych, grze miejskiej na lokalnym targu. Uczestniczyliśmy w przedstawieniu chóu szkolnego i zespołu tanecznego szkoły, wysłuchaliśmy pieśni ludowych i obejrzeliśmy rumuńskie tańce regionalne. Rumunia zachwyca nie tylko kulturą, ale też smakami. W Bukowinie przywitały nas sarmale, czyli rumuńskie gołąbki, malutkie, owijane w liście winogron lub liście kapusty, wypełnione ryżem i rozmaitymi warzywami, podawane z kwaśną śmietaną. Na deser serwowano tradycyjnie gig, precla podawanego na ciepło, wypełnionego czekoladą i wanilią. Niebo w gębie! Rumuni są niezwykle gościnni, serdeczni i otwarci. Wskażą najlepszą kawę w mieście, zaprowadzą do najciekawszych zakamarków przedmieścia, służą pomocą. Uczniowie zawiązali nowe przyjaźnie z kolegami i koleżankami biorącymi udział w wymianie młodzieżowej. Z naszej szkoły w wyjeździe uczestniczyli: Zuzanna Jaskuła, Iga Leszczyńska, Anna Kacprzak, Dawid Boles, Krzysztof Jerzyk i Michał Dobrzyniecki.

[#2159]  am, 15.11.2019 09:07 
   Gdynia E(x)plory Week

Gdynia E(x)plory Week

Przejdź do galerii  E(x)plory

Grupa przyrodnicza z 2 a, i 2 b, uczestniczyła w Festiwalu Nauki i Technologii Gdynia E(x)plory Week, który odbył się w Pomorskim Parku Naukowo – Technologicznym Experyment w Gdyni. Chętni uczniowie wzięli udział w konkursach na relacje w mediach społecznościowych z festiwalu. Mieliśmy okazję obejrzeć stoiska naukowe i uczestniczyć w ścieżkach edukacyjnych. Wysłuchaliśmy wykładu pt. „Wojna z wirusami” oraz byliśmy uczestnikami Smart Lab, podczas którego poznaliśmy właściwości fizyko – chemiczne ciekłego azotu i praktycznego jego zastosowania np. w kuchni.

Anna Młodzikowska - Zachar

[#2149]  am, 25.10.2019 11:43 


03.12.2019
© Copyright by ZSO --- 2013 --- All rights reserved
Strony ZSO Rumia używają ciasteczek (cookies). Korzystając ze stron wyrażasz zgodę na używanie ciasteczek zgodnie z ustawieniami swojej przeglądarki.
1.307.320  
0,34375